Therapieën
  Voor wie?
  Wat kost het?
  Ricky Hoek
  Agenda
  Info over:
        Kanker
        Simonton
        Dr. Geerd Hamer
        Bernie S. Siegel
        Lothar hirneise
        Voeding en kanker
        Xango
  Links

Simonton, Stephanie Matthews-Simonton

Carl Simonton werkte als radioloog met kankerpatiënten. Hij was teleurgesteld over de resultaten als radioloog. Hij gaf voor zichzelf toe dat de resultaten niet aan zijn verwachtingen beantwoordden en hij zocht naar wegen om hier verandering in te brengen. Samen met zijn vrouw O. Carl Stephanie die commerciëel psychologe is ontdekten ze de psychische krachten die kanker en andere ziekten kunnen beïnvloeden.

Dagelijks ervaren we dat het onze gedachten zijn die ons lichaam sterk beïnvloeden. De gedachte dat je straks naar de tandarts moet veroorzaakt bij vele mensen diaree, lang voor je in de tandartsstoel zit. Daartegenover geeft de gedachte aan een geliefde een fijn warm gevoel, ook al is hij niet in je nabijheid.
Het vermogen van gedachten en emoties om lichamelijke verschijnselen te veroorzaken is door de Simontons uitgebreid bestudeerd en ingeschakeld bij het herstelproces.
Negatieve gedachten en emoties verlopen automatisch en maken even automatisch de mens ziek. Positieve gedachten en emoties moeten we bewust aanleren. De wil om te leven

Carl Simonton merkten dat er patiënten waren die beweerden dat zij wilden leven maar zich gedroegen alsof ze wilden sterven. Hij zag patiënten met longkanker die weigerden om te stoppen met roken. Patiënten met leverkanker die evenveel alcohol bleven drinken.
  Deze patiënten leken depressief, apathisch en moedeloos. Daartegenover zag hij ook patiënten die al opgegeven waren maar tegen de verwachting in bleven leven. Hij ontdekten dat deze mensen een sterke wil hadden om te leven. Deze patiënten hadden de overtuiging dat ze invloed hadden op het verloop van hun ziekte en bovendien hadden ze een positieve levensinstelling.
  
Verwachting over kanker en hun invloed op een herstel
We hebben allemaal wel eens gehoord over iemand die ogenschijnlijk sterk en gezond is maar na de diagnose kanker zo snel achteruit gaat dat hij binnen enkele weken overlijdt. Er wordt wel over gezegd dat ze het hebben opgegeven, of hun wil om te leven hebben verloren. Ook zijn er patiënten die tegen verwachting in langer leven of zelfs geheel herstellen. In deze gevallen schrijft men de genezing meestal toe aan de medische behandeling. Vaak wordt wel het verband gezien tussen een negatieve overlevingsverwachting en doodgaan. Maar zien we niet het verband tussen een positief verwachtingspatroon en beter worden.

Uit onderzoek van Carl Simonton onder 152 kankerpatiënten bleek de invloed van positieve verwachtingen. Patiënten met een positieve houding reageerde beter op de behandeling, terwijl patiënten met een negatieve houding minder goed op de behandeling reageerden. Onder de 152 patiënten waren slechts 2 patiënten met een negatieve houding die positief reageerden op de behandeling. Patiënten met een ongunstige prognose maar een positieve houding reageerden beter op de behandeling dan patiënten met een minder ongunstige prognose en een negatieve houding.

Positief systeem van denkbeelden
Het is belangrijk dat kankerpatiënten hun negatieve denkbeelden veranderen in positieve. Om daar een bijdrage aan te leveren zullen de negatieve denkbeelden in onze samenleving over kanker eerst tegengesproken moeten worden. Het allerbelangrijkste is dat de patiënt zich bewust wordt van zijn eigen denkbeelden en de mogelijke gevolgen daarvan.

Het creëren van de toekomst en het stellen van een doel
Carl Simonton ontdekte dat kankerpatiënten die buitengewoon goed reageerden op de behandeling een heel goede reden hadden om verder te willen leven. Deze redenen of doelen waren voor de patiënten blijkbaar groot genoeg om hun wil om verder te leven in belangrijke mate te versterken. Het werd Carl Simonton duidelijk dat het stellen van doelen een belangrijke bron van innerlijke kracht is die een kankerpatiënt voor zijn herstel nodig heeft.
Voor sommige patiënten is dat de eerste keer dat ze de redenen van hun bestaan bewust onder woorden brengen. Een groot aantal mensen heeft zoveel tijd van hun leven besteed aan het voldoen aan de verwachtingen van ouders, partners, kinderen vrienden en werkgevers, dat ze niet goed weten wat ze zelf willen. Door te vragen doelen te stellen, worden ze gestimuleerd na te denken over de redenen van bestaan en zich daarop te concentreren. Het is een manier om te helpen om de band met het leven weer aan te halen.

Holmes-Rahe stress-schaal
Carl Simonton zag het verband tussen belangrijke emotionele gebeurtenissen en het ontstaan van kanker. Er is een duidelijk verband tussen stress en ziekte. Stress kan de natuurlijke afweer onderdrukken. Een van de belangrijkste vragen is dan ook te vragen naar een stressvolle situatie in een periode voorafgaand aan de diagnose van kanker.
Als hulpmiddel gebruikt hij hierbij de Holmes- Rahe stress-schaal.
Met deze stress-schaal kan men op basis van de emotioneel belastende gebeurtenissen de kans op ziekte voorspellen. Het is echter niet mogelijk om te voorspellen hoe iemand op emotioneel belastende gebeurtenissen zal reageren. Stress kan iemand vatbaar maken voor ziektes maar de bepalende factor is de wijze hoe iemand met de stress omgaat.
Ook kan een situatie voor de ene persoon minder belastend zijn dan voor een ander. Iemand die met pensioen gaat en daar blij mee is omdat er meer vrije tijd is, ervaart het anders dan iemand die gedwongen met pensioen gaat terwijl zijn werk zijn lust en leven is. Wel is het zo dat iedere verandering stress met zich meebrengt.



    uitprint versie